4 jaar

4 jaar geleden. Lag ik daar op dat ziekenhuisbed...de hele dag worstelen zonder resultaat. 
Tot de dokter na alles te hebben geprobeerd besloot tot een keizersnede. Wat was ik blij, wat was ik er klaar mee. Haal dat kind eruit en snel graag.
Nog even wachten op de OK en dan zou het gaan gebeuren. Wat een genot die ruggeprik ( als je bij je volle bewustzijn moet kiezen om wel of niet zo'n ding te krijgen zal het vast anders voelen, maar ik was er zooooo blij mee) Weg pijn....

En dan is het eigenlijk alleen maar gezellig, daar op de OK. Een arts met droge humor, een oude bekende op de Ok en wij blij dat we eindelijk ons mannetje krijgen.
Om 19.23 werd Owen geboren. En meteen vanaf dat moment keek hij heel helder in het rond en bleef dat de eerste anderhalf uur doen. Geweldig!!!
En nu ben je alweer 4 jaar verder en is dat kleine roze wurmpje uitgegroeid tot een klein blond opdondertje.
Over het algemeen met veel bravoure en oh zo ondeugend. Hij straalt het echt uit.
Op andere momenten dat hele kleine lieve mannetje met zijn beertjes en speentje. In nieuwe situaties nog een heel klein verlegen mannetje die het liefst bij mama op schoot kruipt om er vervolgens niet meer vanaf te komen.
Maar als ie eenmaal los is, dan is ie ook goed los. We hebben het soms te verduren met meneer.
En dan ben je 4 en moet je naar school.
Eerst een paar keer proefdraaien. Met je rugzak met broodtrommeltje en bekertje melk aan mama's hand de klas in. Oh wat is dat eng. Allemaal nieuwe gezichten, een nieuwe omgeving en vreemde mensen die tegen je praten.
Het liefst wil je meteen rechtsomkeert maken...weer veilig naar huis.
Dikke tranen en drama als mama vertrekt. Als ik je dan huilend achter moet laten doet dat zeer, maar ik weet dat het zo ook weer over is. Als je dan weer opgehaald wordt van school vertel je dat het hardstikke leuk was. Elke keer ging het steeds weer een beetje makkelijker.
Vandaag ga je dan echt naar school, met een tas vol traktaties voor je klasgenootjes. En bij het afscheid nemen hoef je voor het eerst niet te huilen.
Een nieuw tijdperk is aangebroken.
Kleine jongetjes worden groot.

Roosje

Terwijl ik in de keuken brood aan het smeren was zaten Owen en Zara samen in hun boekenkast te rommelen.
Ik hoorde dat Owen het over Roosje had en dat zara zachtjes moest aaien. Maar even gaan kijken dan, want poesjes en hele kleine kindjes gaan niet altijd goed samen. Straks heeft ze er geen zin in en krabt ze Zaartje.
Ik kom kijken en zie Roosje voor de boekenkast liggen. Ze slaapt zegt Owen.
Ik zie het al, zo stil ligt ze echt niet te slapen als er twee van die koters aan je zitten te plukken.

Roosje is niet meer.....

Ik zet Zara in de box en zet Owen op schoot en vertel hem wat er gebeurd is. Roosje is dood en is in de poezenhemel. Roosje is heel oud geworden en is in slaap gevallen en wordt nooit meer wakker.

Hij huilt, snapt dat Roosje nooit meer terug komt, en vraagt twee tellen later of de tv aan mag.

Samen zoeken we een mooi dekentje uit en rollen haar er in. Vanmiddag als papa thuiskomt gaan we haar samen begraven, in de tuin naast Tijger.

En dan heb je een mannetje dat zich afvraagt hoe dat nou kan. Roosje is in de poezenhemel en we gaan haar begraven. De hemel is toch niet in de grond? Leg dat maar eens uit. Dan wordt het wel heel ingewikkeld.

Nog even wachten

Vanmiddag mocht Owen even op de scooter van de buurman zitten.

Da's nou echt stoer he zo'n ding! Maar je moet toch echt even een paar jaartjes wachten voor je er zelf een mag berijden.
Hebben we meteen nog even de tijd om te sparen voor zo'n ding. Papa kennende krijgt ie er een voor zijn 16e verjaardag. Die vindt dat soort dingen namelijk helemaal geweldig.
Voor Owen's geboorte had ie al een afstandbestuurbare Hummer gekocht.
...Ik: Zou je dat nou wel doen Ed? Daar heeft ie de eerste jaren nog niks aan.
...Ed: Ach da's toch leuk joh!
Toen Owen anderhalf was kreeg hij met kerst een Jeep op accu waar hij zelf in kon rijden. Wel op afstandbesturing, want dat kind had natuurlijk nog geen benul hoe hij zo'n ding moest besturen.
En papa blijft een zwak houden voor alles wat op afstand bestuurbaar is. Leuk voor hem toch!! Jaja leuk voor papa.....
Nu heeft ie weer wat nieuws. De oudste van vrienden van ons heeft een elektrische trike. Cool dat ding kan wel 30 km!! Owen racet er zo op weg en papa...die vind het allemaal geweldig!!!
Persoonlijk zie ik meer in een skelter voor zijn 4e verjaardag.
En die scooter?  Die moet nog maar een paar jaar wachten!

Naar school

En dan....ben je bijna 4 en ben je echt aan school toe. Hoezo?
Vervelend, opstandig, geen vriendjes meer die overdag thuis zijn. School en alles wat er mee te maken heeft rete interessant vinden. Fantaseren over naar school gaan.
De uitnodiging om proef te komen draaien is in de bus gevallen!! Joehoe. 26 april gaat het gebeuren.
Owen gaat naar school.
Zijn kapstok met naam is al gereed. Ze zijn er klaar voor daar. En wij ook!!

Dagje strand

Vandaag hebben we weer eens een bezoekje gebracht aan vrienden. Het was schitterend weer en dus hebben we lekker een strandwandeling gemaakt. Het strand ligt hier tenslotte niet in de buurt en daar maar 15 minuutjes rijden.
Owen vond het een groot feest. Lekker rennen met de hondjes. Met je blote voeten in het zand...schoenen en sokken moesten meteen uit. Hopelijk ligt hij morgen niet ziek in bed.
Tegen de golven aan rennen. Heerlijk vond ie het!!!

Spike en zijn vriendje Bobby trouwens ook hoor....Die waren beiden helemaal uitgeteld na al dat geren met de bal.

Zara vond de wind wat minder (getuige de traantjes op haar wangen) Verder vond ze het ook wel leuk.

Al met al een leuk en gezellig dagje. Jammer dat ze zo ver weg wonen. Jammer dat het strand hier niet om de hoek ligt.

Afscheid

Afscheid nemen....
Je hele leven lang blijf je afscheid nemen. Van de juf, vriendjes, vriendinnetjes. Noem maar op.
Dat is niet altijd even leuk, maar het hoort er nou eenmaal bij.
Zo ook moest Owen afscheid nemen van zijn juf op het kinderdagverblijf.
Toch wel zijn favoriete juf. Ook wel logisch, dat was de juf die hij het langst kent.
Om de juf toch nog een aandenken mee te geven van alle kindjes werd er gevraagd iets leuks voor haar te maken zodat ze dat aan haar konden aanbieden.
Tsja wat moet je dan maken. Een tekening? Hmmm ook dertien in een dozijn.
Tijdens het strijken schoot het me ineens te binnen.
Owen is gek op voetbal en heeft voetbalshirtjes van veel clubs. Juf heeft ook wat met voetbal. Een voetballer als vriend.
Dus dat zou het worden. Met Owen's shirtjes en het fototoestel zijn we aan de slag gegaan.
Owen poserend als een volleerd model en ik achter de camera.
Dit is het resultaat..






Juf was er erg blij mee! Nou daar doen we het voor toch!

Kinderwijsheden

Owen heeft afgelopen weekend bij opa en oma geslapen. Eigenlijk zou hij maar een nachtje blijven, maar het beviel hem zo goed( opa in het logeerbed en Owen bij oma) dat hij nog een nachtje wilde blijven.

Toen oma zich 's morgens aan het aankleden was onder het toeziend oog van Owen en de bh achterstevoren aandeed en aan de voorkant vastmaakte dacht Owen das niet goed en zei "Oma daar zitten geen tietjes hoor!"

Gisteravond was hij helemaal uitgeput van zijn weekendje logeren dat hij doodmoe in slaap viel.

Toen wij later naar bed gingen bleek hij in bed geplast te hebben (ongelukje....kan gebeuren)

Dikke tranen natuurlijk en hardstikke koud van die natte broek. Wassen en schone broek aan en weer in bed gelegd. Kotst hij na een hoestbui het hele bed inclusief zichzelf onder. Bed verschoond en weer een schone pyama aan.

Doordat hij vannacht niet veel geslapen heeft door het hoesten was hij nog zo moe dat hij tot half 11 geslapen heeft.

En vandaag? Nou een beetje ziekjes. Niet willen eten en hangerig, spugen en vanaf de wc roepen...."mama ik heb poep geplast"

Ik heb hem maar lekker op de bank geinstalleerd met zijn dekbedje.

Nieuw jaar

Weer een nieuw jaar!! 2011...
Het jaar dat Owen 4 wordt en naar school gaat. En dus ook voor het laatst naar de creche gaat. Hij zal de meiden daar nog wel gaan missen.
Wat zal dat raar zijn, niet de hele dag die kleine man om je heen. Ook wel lekker af en toe. Maar zal best wel even wennen zijn. En niet alleen voor hem, ook voor mij.
Voor Owen is het prima hoor...school. Hij is er aan toe. Nieuwe uitdagingen, nieuwe vriendjes maken.

Deze week gaat hij al vast een nieuwe uitdaging aan. Hij gaat zaterdag voor het eerst naar kleutergym.

Hij stond al een tijdje op de wachtlijst, maar omdat de sporthal waarvoor ik hem opgegeven had afgebrand was duurde het wat langer.

Ik ben benieuwd hoe hij het vind. Misschien dat ie ons bankstel dan wat minder vaak als trampoline annex klimtoestel gaat gebruiken. Dan kan hij daar zijn energie kwijt (en dat heeft ie ruim voldoende)

Dus 2011.... Het jaar van nieuwe dingen.

Het gras is groener.......

Het is altijd groener bij de buren toch.....
Owen is zo vaak een lastige eter.
Brood eten, nou met veel moeite. Ja met bakleverworst wel, maar om dat elke dag te eten!
Warm eten, vaak net zo'n crime. Alleen datgene wat hij echt lekker vind is in no time op. De rest duurt eeuwen. We willen er geen strijd van maken, maar eten is wel belangrijk. Het is al zo'n schriel kipje.
Om nou elke dag patat te eten is ook zoiets. Spaghetti en macaroni zijn ook favoriet. De rest met vlagen wel te eten, maar meestal met tegenzin.
En dan wordt er gevraagd of Owen bij de buren mag eten. En dan eet ie....lekker zijn bordje leeg, zonder te vragen wat het is en zonder tegenzin of opgetrokken neus.
Doe ik iets verkeerd? Geef mij dat recept voor dat gerecht.
Of laat hem vaker ergens anders eten. Bij opa en oma krijgen we ook altijd te horen "Wat eet dat jong toch lekker!"
Vanavond werd het iets bestellen in plaats van de geplande hutspot in verband met doorlopende visite. Wat een *K* smoes he. Maar wel lekker!!

En dat vond Owen ook!!!!!

Hij wou net zo'n broodje als papa. (waar gaat dat broodje met dat jochie heen)

Sinterklaas

Afgelopen zondag was sint in het casino. Helemaal geweldig vond Owen het. Wat was er nou zo geweldig? Sint of die speeltuin voor grote mensen. Al die lichtjes hebben een magische aantrekkingskracht op kinderen.
Een groot feest was het. Met springkussens, pannekoeken en patat en een heus rad van fortuin.

Toen er ook nog cadeautjes uitgedeeld werden was het feest helemaal compleet. "Oh een dokterstas, die wou ik altijd al. Wat weet sint dat goed he mam!!"

Donderdag was sinterklaas bij het kinderdagverblijf. Oh wat was het spannend. Papa was sint (dat wist Owen natuurlijk niet) Owen vond het helemaal geweldig en heeft geen moment gemerkt dat het papa was.

Voor de juffen was het ook spannend, want wat als hij hem herkent?

Maar alles ging goed en thuis vertelde Owen papa in geuren en kleuren over sinterklaas en dat hij wist dat Owen graag een drumstel wilde en dat hij gek op voetballen was. Hij moest maar veel trainen had sint gezegd.

Zaterdagavond hebben we pakjesavond gevierd en daar was Owen behoorlijk opgewonden van. Zo erg dat hij toen ik vrijdagnacht thuis kwam van mijn werk hij op de trap zat met de mededeling dat het morgen pakjesavond was. Later hoorde ik van papa dat hij om half 12 's avonds ook klaarwakker was en op bed stond te springen.
Vlak voordat de visite 's avonds kwam ook nog overgegeven.  Dan is de spanning echt wel hoog. Toen sint op de deur gebonsd had en er een gang vol cadeautjes was waren Owen en zijn nichtjes helemaal door het dolle. Dan is het moeilijk om de cadeautjes nog enigszins rustig uit te laten pakken.

Als dan alles uitgepakt is is het tijd om te spelen. Owen vond zijn pyama mooi en wil hem dan ook meteen aan. En waar moet je dan mee spelen, met de klei, of toch de duplo of het winkeltje of zal ik meteen mijn schaatsen aandoen. Het werd dus van alles wat en daarna lekker slapen. Niet gek dat hij dan binnen 2 minuten sliep.

Vandaag hebben we lekker een pyamadagje gehad. Heerlijk de hele dag in hangzak en slaaphaar spelen met je nieuwe speelgoed.